Bilgisiz olduğu halde bilgili görünmek isteyen insanlar… Her söze yerli yersiz katılan kişilere karşı öncelerde sessizliğimi korurken, şimdilerde sinirlerime hakim olamayarak bağırıyorum. Hayatın her aşamasında karşılaşmaktan sıkıldığım, ‘küçük dünyaları ben yarattım’ havasında olan insanları hayatımızda görmek istemesek de ne yazık ki karşılaşmamız an meselesi!

Her konuda bilgiçlik taslayarak, arka planlarında hiçbir başarı örneği olmayan insanların önerilerini kabul etmemekle birlikte kâle almıyorum. Ancak özel hayatınıza kadar burnunu sokma yetkisini kendinde bulan cahillere haddini bildiriyorum.

 Mevlana’ya sormuşlar; O kadar okursun, o kadar yazarsın. Peki ne bilirsin? Mevlana da şu cevabı vermiş; ‘‘Haddimi bilirim!’’ Bazen sadece iki kelime her şeyi anlatabilir!

Mevlana ne güzel demiş, tam olarak benim içinde bulunduğum durumu özetlemiş;

‘‘Bin sene de okusam, ne biliyorsun diye sorsalar, haddimi bilirim derim.’’

Türkiye’de ‘bilmiyorum’ deme hakkınız neredeyse yoktur. Çünkü her şeyi bilmek zorunda  olmanız ne yazık ki ‘el âlem ne der’ tarafından belirlenmiştir. Bilmediği halde kendini bilir göstermeye çalışan, bilgili geçinen insanlara savaş açmayı misyon edinmiş gibiyim. Darılmaca gücenmece yok. Bilmiyorsan, bilmiyorum demeyi öğreneceksin!

Boyuna bilgiçlik taslayıp, takışmaya gerek var mı?