-

İnsan dünyaya yumuşak gelir.
Kalbi açıktır, güvenmeye meyillidir; iyiliğin mümkün olduğuna inanır.

Sonra hayat başlar.
Haksızlıkla, ihanetle, eksik bırakılmış cümlelerle öğretir.
Ama bir gün fark edersin ki, içindeki yumuşak yer, kırılgan gibi görünse de, aslında güçlenmeye başlar.

Psikoloji fısıldar:
Kırılmak savunma üretir.
İhanet güveni azaltır.
Ama iyilik bilinçli bir tercihtir ve sen bunu seçmeye devam edebilirsin.

İyi kalmak herkese iyi davranmak değildir.
Kendini koruyarak iyilik yapmaktır; yumuşak kalp ile net sınır arasında dengede durabilmektir.

Kirletmemek, kirlenmemek…
İpeğe sarılı bir çelik gibi asilliğini korumak.
Güvenmek ama aldatılmamak;
Kalbin kırılganlığını hissetmek ama ruhunun gücünü kaybetmemek.

Din hatırlatır: fıtrat temizdir;
Kötülüğe kötülükle karşılık vermemek güçtür.
“İyilikle kötülük bir olmaz,” der sesler.

Tasavvuf der ki: mesele başkasının ne yaptığı değil, senin kim olarak kalmayı seçtiğindir.

Sertleşmek kolaydır; kin tutmak kolaydır;
“Ben de böyleyim artık” demek kolaydır.

Zor olan: kırılmış bir kalple merhameti korumak,
Güven sarsılmışken adil kalmak,
Yorulmuşken vicdanı susturmamaktır.

İyi kalmak, fırtınada eğilen ama kökü kopmayan bir ağaç gibidir.
Rüzgâr ne kadar sert eserse essin, kök toprağa bağlıdır, dalları gökyüzüne uzanır ve meyvesini sessizce büyütür.

Hayat tecrübesi seni saf olmaktan çıkarır.
Psikoloji sana sınır koymayı öğretir.
İnanç, kalbini karartmamayı hatırlatır.

Merhamet, adalet, vicdan…
Hepsi bir kökün dallarıdır, bir bütünün parçasıdır.
Merhamet kalbin sıcaklığıdır,
Adalet omurgandır,
Vicdan pusulandır.

Güç budur: haksızlık karşısında adaletsizleşmemek,
Kırıldığında zalimleşmemek,
Yorulduğunda vicdanını susturmamaktır.

Bu pasiflik değildir;
Yön seçebilme, içsel otorite ve karakterin gücüdür.

İlişkilerde sınırla merhameti dengelemek,
İş hayatında doğruluk ve adaletten şaşmamak,
Kendi içinde hatalarınla yüzleşmek…
İşte güç burada sınanır.

Dış dünya ne yaparsa yapsın, merkezin sağlamdır.
İyi kalmak artık bir eylem değil, duruşundur.
Ve bu duruş, hem en hassas yerin hem de en büyük gücündür.

Sen iyi kalıyorsun, çünkü bu senin gücün.
Bilinçli olursa karakter olur,
Karakter zamanla etki yaratır.

İyi kalmak, kimliğin, kişiliğin ve gücündür;
Sadece bir tercih değil, senin kendin olma yolculuğundur.

Ve işte burada, yaşamın ortasında,
İyilik artık bir eylem değil,
Bir ağacın kökü gibi sessiz, derin ve dayanıklı bir varlıktır.
Rüzgâr sert eser, yapraklar düşer, dallar kırılır,
Ama kök toprağa bağlıdır ve içindeki yaşamı taşır.

İşte iyi kalmak budur: kırılganlık değil, sessiz bir güç,
Düşen yapraklarda bile umudu büyüten bir ağaçtır.
Ve her yeni gün, dallarında yeni bir ışık açar.

Çünkü iyi kalmak, umut demektir:
Kendine ve dünyaya inanmak,
Küçük bir iyiliğin bile bir gün büyük bir değişim yaratacağını bilmek.

İşte senin yolun budur:
Köklerin derin, dalların göğe uzanıyor,
Ve yüreğinde taşıdığın iyilik,
Her fırtınada yeniden doğuyor.

Dr.Mehmet ÇOBAN